Search
شنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۳
  • :
  • :

آدری هپبورن، پری مهربان هالیوود

آدری هپبورن، پری مهربان هالیوود

آدری هپبورن، پری مهربان هالیوود
آدری هپبورن در طول دوران بازیگری اش در سی و یک فیلم ایفای نقش کرد و زیبایی و استیلش برای ابد بر پیکر تاریخ سینمای جهان نقش بست. نقطه اوج بازیگری آدری هپبورن ایفای نقش هولی گولاتیلی در فیلم صبحانه در تیفانی بود.

 

 آدری هپبورن

   آدری هپبورن در تاریخ چهارم می‌۱۹۲۹ با نام کامل «ادا فان هیمسترا هپبورن- روستون» در بروکسل بلژیک و در خانواده ای اشرافی به دنیا آمد. پدرش «جوزف هپبورن – روستون» بانکدار ثروتمند انگلیسی و مادرش «الا فان هیمسترا» بارونس هلندی بود.
هنگامی‌که آدری هنوز کوچک بود پدر و مادرش از هم جدا شدند. زیرا «الا» مظنون شده بود که «جوزف» قصد اختلاس ثروتش را دارد! به هر حال پس از جدایی آن دو، آدری به همراه مادرش به لندن رفت و در یک مدرسه خصوصی دخترانه مشغول به تحصیل شد. پس از چندی مادرش لندن را نیز ترک کرد و آدری همراه او در هلند به زندگی و تحصیل در یک مدرسه خصوصی دیگر مشغول شد.

در آغاز جنگ جهانی دوم، هنگامی‌که مادر و دختر در آرنهم هلند مشغول گذراندن تعطیلات بودند، ارتش آلمان نازی به این کشور حمله و شهر آرنهم را تصرف کرد. از این پس تا پایان جنگ روزگار بسیار سختی بر آدری گذشت. ستم اشغالگران باعث بروز بیماری‌های مختلف جسمی ‌و روحی نظیر سوء تغذیه و افسردگی در او شده بود. پس از شکست ارتش هیتلر و آزادی اروپا، هپبورن دوباره به همراه مادرش به لندن سفر کرد. در آن جا بورسیه یک مدرسه باله شد و چند سال بعد، در سن بیست و یک سالگی فعالیت خود را به عنوان یک مدل آغازکرد. این آغاز درخشش آدری بود. گویی بالأخره مسیرش را در زندگی پیدا کرد. پس از این که یک تهیه کننده سینما یکی از اجراهای او را دید و کشفش کرد. پیشنهادات سینمایی یکی بعد از دیگری ذهن او را مشغول کرد. اولین قراردادش را به عنوان بازیگر برای نقش کوچکی در فیلم «هلند در هفت بخش» (محصول سال ۱۹۴۸) امضا کرد و چندی بعد در سال ۱۹۵۱، نقش «ایولستر» را در فیلم «قصه همسران جوان» بازی کرد اما این نقشها هپبورن را راضی نمی‌کردند. بنابراین به امید کسب موفقیت بیشتر به آمریکا سفر کرد.
درآنجا طی دو سال اول اقامتش نقشهای کوچکی را در چند فیلم کم اهمیت بازی کرد و بالأخره در سال ۱۹۵۳ بخت بر در خانه اش زد. فیلم «تعطیلات رمی» با بازی او (در تیتراژ فیلم نوشته: با معرفی آدری هپبورن) و گرگوری پک که تبدیل به فیلمی‌ ماندگار شد، موفقیتی آنی نصیب هپبورن کرد. او که برای اولین بار برای بازی در این فیلم، نامزد دریافت جایزه اسکار شده بود، این مجسمه طلا را به خانه برد که شهرتی باورنکردنی و بالطبع نقشهایی دلخواه را برایش در پی داشت.
یکی از دلایل شهرت و محبوبیت بیش از حد او چهره زیبا، معصوم و پری‌گونه‌‌اش بود. معصومیتی که حتی سر سوزنی از آن در زنان مشهور آن زمان نبود.
پس از «تعطیلات رمی» رودخانه موفقیتش تبدیل به سیلابی عظیم شد. در سال ۱۹۵۴ در فیلم «سابرینا» مقابل اسطوره بازیگری سینمای کلاسیک همفری بوگارت بازی کرد که برای این بازی زیبایش نیز نامزد دریافت مجسمه اسکار شد. پس از آن بازی در «جنگ و صلح» (محصول سال ۱۹۵۶) سپس در سال بعد ایفای نقش در یک کمدی کلاسیک دیگر با نام «چهره بامزه» و باز در همان سال هنرنمایی اش در «عشق در بعد از ظهر» یکی پس از دیگری قوی تر و هنرمندانه تر شدند و تشویق و تحسین مردم و منتقدین برانگیخته شد.
درسال ۱۹۵۹ بار دیگر و برای سومین بار نامزد جازه اسکار شد، این بار برای بازی اش در فیلم «داستان راهبه». اما نقطه اوج بازیگری آدری هپبورن ایفای نقش «هولی گولاتیلی» در فیلم «صبحانه در تیفانی» بود که یک نامزدی اسکار دیگر را برایش به ارمغان آورد. موفقیت‌های مالی هپبورن نیز بار دیگر با امضای قرارداد برای بازی در فیلم کمدی _ جاسوسی «لال بازی» (محصول سال ۱۹۶۳) تکرار شد.
یکی از منحصر به فرد ترین بازی‌های آدری در فیلم ماندگار «بانوی زیبای من» که در سال ۱۹۶۴ ساخته شد به وقوع پیوست تا جایی که وقتی در مصاحبه ای از همبازی او در این فیلم «رکس هریسون» پرسیدند بازیگر زن مورد علاقه شما کیست، بلافاصله جواب داد: بدون شک آدری هپبورن به خاطر بازی اش در «بانوی زیبای من».
پس از بازی در چند فیلم دیگر که از میان آنان می‌توان به «دو نفر در جاده» اشاره کرد، با بازی در فیلم «تا تاریکی صبر کن» در سال ۱۹۶۷ و کسب یک نامزدی اسکار دیگر برای این فیلم موقعیت فوق‌العاده خود را در‌ هالیوود بیش از پیش محکم کرد.
در اواخر دهۀ شصت میلادی، هپبورن پس از جدایی از همسرش «مل فرر» تصمیم گرفت در اوج شکوه کاری خود بازنشسته شود. او که پس از آن با «دکتر آندره آدوتی» ازدواج کرد، تا آخر عمر خودش فقط در چند اثر انگشت شمار به ایفای نقش پرداخت که از میان این آثار می‌توان به فیلم «رابین و مارین» اشاره کرد که محصول سال ۱۹۷۶ بود و هپبورن در آن فیلم با «شان کانری» همبازی بود. در سال ۱۹۸۸ آدری هپبورن به عنوان سفیر صلح سازمان ملل متحد و بنیاد کودکان سازمان ملل (یونیسف) مشغول به کار شد و مدتی را در آمریکای لاتین و آفریقا با کمک به کودکان فقیر پرداخت. او تا زمان مرگش در تلاش بود تا شرایط زندگی کودکان نیازمند را ارتقا بخشد. هپبورن که در اواخر عمر خود به سرطان روده مبتلا شده بود بیش از پیش به مسئولیت خود در قبال کودکان زیر خط فقر پایبند شد و این جدیتش نه تنها باعث شد مهر او در دل کوچک و بزرگ بیفتد، بلکه جایزه انسان و دوستی و نیکوکاری «جین هر سهولت» را نیز نصیبش کرد.
سرانجام در بیستم ژانویه ۱۹۹۳ میلادی آدری هپبورن در شهر «تولوکناز» سوئیس بر اثر سرطانی که مدتها مبتلای آن بود درگذشت. او در طول دوران بازیگری اش در سی و یک فیلم ارزشمند ایفای نقش کرد و زیبایی و استیلش برای ابد بر پیکر تاریخ سینمای جهان نقش بست، تا جایی که مجله امپایر او را به عنوان «برترین ستاره تمام دوران» برگزید.

کوتاه و گویا از آدری هپبورن:

* آدری دو بار ازدواج کرد. شوهر اول او «مل فرر» بود که پس از چهار، پنج سال زندگی مشترک و داشتن یک فرزند از هم جدا شدند. او یک سال پس از جدایی از همسر اولش با آندره آدوتی ازدواج کرد که زندگی مشترکشان سیزده سال به طول انجامید. هپبورن از دوتی نیز یک فرزند دارد.
* پس از فیلم «تا تاریکی صبر کن» پیشنهادات بسیار زیادی داشت. اما ترجیح داد وقتش را صرف تربیت فرزندش کند.
*  در سال ۱۹۹۰ یکی از گل‌های خانواده لاله بر اساس اسم او «آدری» نام گذاری شد.
* تسلط کامل به زبانهای انگلیسی، اسپانیایی، فرانسوی، هلندی و ایتالیایی داشت.
* در مصاحبه ای گفته بود. زمانی که هلند تحت اشغال ارتش آلمان بوده مجبور به خوردن گل لاله و حتی چمن نیز شده!
* با اینه ماندگارترین بازی اش در نقش «هولی گولایتلی» در «صبحانه در تیفانی» بود، خودش اعتقاد داشت که به درد این نقش نمی‌خورد.
* در طول جنگ جهانی دوم، آدری شانزده ساله، به عنوان یک داوطلب در یکی از بیمارستان‌های هلندی پرستاری می‌کرد. این بیمارستان، در خلال جنگ آرنهم، میزبان کثیری از سربازان متفقین بود. یکی از سربازانی که در این بیمارستان بستری شد و آدری از او پرستاری می‌کرد، انگلیسی جوانی بود به نام «ترنس یانگ» آن دو بیست سال بعد در فیلم «تا تاریکی صبر کن» با هم همکار بودند که یانگ کارگردان این فیلم بود.
* او در کنار بازی در سینما به بازی در تئاتر هم اشتغال داشت. موفقیت او در تئاتر به حدی رسید که در سال ۱۹۵۴ برای بازی در نمایش «اوندین» جایزه تونی (معتبر ترین جایزه تئاتر آمریکا، هم ردیف اسکار در سینما) را از آن خود کرد.
*  یکی از ۹ بازیگریست که هر چهار جایزه اسکار، تونی، امی ‌(جایزه تلویزیونی، هم ردیف اسکار) و گرمی ‌(جایزه موسیقی هم ردیف اسکار) را برده.
*  پس از این که برای بازی به یادماندنی اش در فیلم «بانوی زیبای من» کاندیدای اسکار نشد. «کاترین هپبورن» در پیامی ‌به او نوشت: «ناراحت نباش. یه روزی این جایزه رو برای یه بازی می‌گیری که حقت نیست!» جالب اینجاست که وقتی آدری هپبورن برای آخرین بار با بازی اش در فیلم «تا تاریکی صبر کن» نامزد اسکار شد. جایزه آن سال به کاترین هپبورن برای ایفای نقش در فیلم «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید» رسید. بازی ای که خیلی از مردم و منتقدین معتقد بودند «جایزه حقش نبود!»
*  لباس شب مشکی معروفی که در فیلم «صبحانه در تیفانی» به تن داشت در سال ۲۰۰۶ و در یک حراج به قیمت تقریبی ۹۲۰هزار دلار فروخته شد.
* او مادر خوانده «ویکتوریا برانیر» دختر «یول براینیر» است.

نقل قول‌ها:

* من هیچ وقت فکرش رو هم نمی‌کردم که با یه همچین قیافه ای، کارم به سینما بکشد!
* همیشه یادتون باشه، اگه به کمک احتیاج داشتین و دنبال یه دست می‌گشتین، بدونین که اون دست، دست خودتونه. ولی یادتون باشه که شما دوتا دست دارین. یکی برای کمک به خودتون، اون یکی برای کمک به بقیه.
* موفقیت مثل رسیدن به اون روز تولدیه که متوجه می‌شی تو همون آدم سابق هستی. نه بیشتر، نه کمتر.
* هر اتفاقی که بیفته، مهمترین مسئله اینه که آدم با وقار باشه. اما وقتی عکست رفت روی جلد یه مجلۀ مسخره. باید وقار رو فراموش کنی.
چقدر این فکر قدیمی ‌رو دوست دارم که می‌گه: اول بقیه، بعد خودت، همیشه سعی کردم هر کاری که می‌خوام بکنم. این جمله جلوی چشمم باشه. بقیه اهمیتشون از تو بیشتره. پس تقلب نکن، برو تو صف!

دستمزدها:

* تعطیلات رمی‌(۱۹۵۳) _۵۰۰/۱۲ دلار
* سابرینا (۱۹۵۴) _ ۰۰۰/۱۵ دلار
* چهره بامزه (۱۹۵۷) _  ۰۰۰/۱۵۰ دلار
* داستان راهبه (۱۹۵۹) _ ۰۰۰/۲۵۰ دلار +۱۰ درصد از سود گیشه
* نابخشوده (۱۹۶۰) _۰۰۰/۲۰۰ دلار
* صبحانه در تیفانی (۱۹۶۱) _۰۰۰/۷۵۰ دلار
* بانوی زیبای من (۱۹۶۴) _ ۰۰۰/۱۰۰/۱ دلار
* چگونه یک میلیون دلار بدزدیم؟ (۱۹۶۶) _۰۰۰/۷۵۰ دلار
* دو نفر در جاده (۱۹۶۷) _۰۰۰/۷۵۰ دلار
* تا تاریکی صبر کن (۱۹۶۷) _ ۰۰۰/۷۵۰ دلار + ۱۰ درصد از سود گیشه
* رابین و ماریان (۱۹۶۷) _ ۰۰۰/۰۰۰/۱ دلار
* خط خون (۱۹۷۹) _ ۰۰۰/۰۰۰/۱ دلار + درصدی از سود گیشه
* همیشه (۱۹۸۹) _۰۰۰/۰۰۰/۱ دلار

فیلم شناسی:

* دختر مونته کارلو (۱۹۵۱)
* عیاشی (۱۹۵۱)
* خنده در بهشت (۱۹۵۱)
* تبهکاران لاوندر هیل (۱۹۵۱)
* قصه همسران جوان (۱۹۵۱)
* ما همه به مونته کارلو می‌رویم (۱۹۵۱)
* مردم مخفی (۱۹۵۲)
* روز بارانی در تقاطع بهشت (۱۹۵۲)
* تعطیلات رمی‌(۱۹۵۳)
* سابرینا (۱۹۵۴)
* جنگ و صلح (۱۹۵۷)
* نمایش تهیه کنندگان (۱۹۵۷) _ (مجموعه تلویزیونی – بازی در یک قسمت)
* عشق در بعد ازظهر (۱۹۵۷)
* کاخ‌های سبز (۱۹۵۹)
* داستان راهبه (۱۹۵۹)
* نابخشوده (۱۹۶۰)
* صبحانه در تیفانی (۱۹۶۱)
* ساعت بچه‌ها (۱۹۶۱)
* لال بازی (۱۹۶۳)
* با هم در پاریس (۱۹۶۴)
* بانوی زیبای من (۱۹۶۴)
* چگونه یک میلیون دلار بدزدیم؟ (۱۹۶۶)
* دو نفر در جاده (۱۹۶۷)
* تا تاریکی صبر کن (۱۹۶۷)
* رابین و ماریان (۱۹۷۶)
* خط خون (۱۹۷۹)
* همه آنها خندیدند (۱۹۸۱)
* زندگی در میان دزدان (۱۹۸۷)
* همیشه (۱۹۸۹)

جوایز و افتخارات مهم:

اسکار:
* ۱۹۹۳: جایزه انسان دوستی و نیکوکاری «جین هر سهولت»
* ۱۹۶۸: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی زن برای بازی در فیلم «تا تاریکی صبر کن»
* ۱۹۶۲: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی زن برای بازی در فیلم «صبحانه در تیفانی»
* ۱۹۶۰: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی زن برای بازی در فیلم «داستان راهبه»
* ۱۹۵۵: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی زن برای بازی در فیلم «سابرینا»
* ۱۹۵۴: برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی زن برای بازی در فیلم «تعطیلات رمی»
اِمی‌:
* ۱۹۹۳: برنده جایزه بازیگری برای فیلم مستند «باغ‌های جهان با آدری هپبورن»
گلدن گلوب طلایی (گوی طلایی):
* ۱۹۹۰: برنده جایزه «سسیل ب. دمیل»
* ۱۹۶۸: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم‌های «تا تاریکی صبر کن» و «دو نفر در جاده»
* ۱۹۶۵: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای در فیلم «بانوی زیبای من»
* ۱۹۶۴: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم «لال بازی»
* ۱۹۶۲: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم «صبحانه در تیفانی»
* ۱۹۶۰: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم « داستان راهبه »
* ۱۹۸۵: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم «عشق در بعد ازظهر»
* ۱۹۵۷: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم «جنگ و صلح»
* ۱۹۵۵: برنده جایزه «هنریتا»
* ۱۹۵۴: نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم «تعطیلات رمی»
گردآوری : گروه فرهنگ و هنر شهرفارسی
 منبع :مجله نقش آفرینان/شماره ۳۲


شهرفارسی مجله ای اینترنتی برای ایرانیان است که در زمینه های مختلف خبری ، علمی ، آشپزی ، فناوری و... فعالیت می کند . صفحات ما را در گوگل ، فیس بوک و توییتر لایک کنید ! این باعث افتخار ماست .


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.